365 sayfalık bir öykü daha başlıyor...
Kışın apak topraklarının altında kalsın gölgene sinmiş acı ve kırgınlıkların,
Kışın son gününe titrekçe tutunmuş bir bahar sabahının şafağında biriktir umutlarını,
Bembeyaz karlarla ört hayal kırıklıklarını, bırak doğayla beraber yeniden canlansın ruhun,
Gündoğumların da güneşe, günbatımların da şimale dön yüzünü ,
Tükendiğini ya da yorulduğunu hisstettiğine bu hikayenin sana ait olduğunu hatırla
Ve ya kalemini ya sayfayı değiştir umutla...
MUTLU YILLAR ...
Birim
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder